Hebbes!

Hoi!

Daar ben ik weer. Wat een sportieve foto's he? Mama, papa, Sterre en ik gingen voetballen op het veld hier vlakbij. Mama tilde mij, en papa en Sterre waren al voorop. We klommen over een stang heen, en gingen door een hek dat anders altijd op slot zit. Maar nu niet! We gingen lekker voetballen. Ik werd naast (!) het doel gezet, als mascotte denk ik, en papa, Sterre en mama gingen op het doel schieten. Ik juichte als er een doelpunt gemaakt werd en had dikke pret. Dat was leuk zeg!
Papa schoot ook nog een balletje mijn kant op, en toen heb ik mijn keeperskwaliteiten even laten zien. Hebbes, die had ik! Ik denk dat ik later maar op doel ga staan bij het meidenteam van deze vereniging.
Na het eten ging ik nog even lekker in bad. Ik mocht sinds lange tijd weer in de tummytub. Past nog steeds hoor! En best lekker ook. Van al dat voetballen en badderen was ik natuurlijk wel heel erg moe geworden, dus ik ben daarna gauw gaan slapen. Welterusten!!

Kusje,
Lieve

Auw!

Vandaag had ik bloed. Voor het eerst echt bloed. Niet van een prikje van de dokter, maar per-ongeluk-bloed. Het was niet leuk. Ben je eindelijk de wereld een beetje aan het verkennen, en dan gebeurt dit! Ik was gewoon een beetje aan het kijken wat papa en mama op ons witte salontafeltje hadden liggen, toen ik mijn evenwicht verloor. Ik viel met mijn kleine koppie tegen de rand van de tafel aan, en mijn tandje ging door mijn lip. Hartstikke leuk hoor, tandjes, en ik ben blij dat ik ze heb, maar niet als ze door je lip heen gaan. Dat doet zeer!
Mama heeft me getroost, en het een beetje schoongemaakt met een washandje enzo, maar ik kreeg niet eens een prinsessenpleister op mijn lip. Sterre krijgt altijd prinsessenpleisters als ze bloed heeft, maar ik dus niet. Zelfs geeneens een Sesamstraatpleister. Niks aan.
Maar knuffeltjes hielpen ook wel, en al snel was ik weer een beetje opgevrolijkt. Wel jammer van die dikke lip. Dat zou toch wel weer weggaan? Want anders staat het mijn modellencarriere misschien wel een beetje in de weg. Toch eens even in de spiegel kijken....

Kusje!
Lieve

Dokter Ketel

Hoi!

Vandaag ben ik bij dokter Ketel geweest. Hij was wel tevreden over mijn vorderingen hoor. Ik kan nu zitten en vang mezelf op als ik omval enzo. Maar hij vond het wel zorgelijk dat ik nog niet zo vlot groei. Ik ben natuurlijk wel heel erg gegroeid sinds ik geboren ben, maar de laatste maanden buigt mijn groeicurve een beetje af. En nu maakt de dokter zich een beetje zorgen. Daarom mag ik over 3 maanden nog eens komen, en als ik dan nog niet genoeg gegroeid ben, gaat de dokter even verder kijken.

Ik doe dus ontzettend mijn best. Ik eet echt als een bouwvakker, doe elke dag mijn oefeningetjes om me verder te ontwikkelen en kijk vaak in de spiegel. Dat laatste heeft er niet zoveel mee te maken, maar het is wel leuk. Ik ben namelijk hartstikke mooi. Zo'n knap kind heb ik nog nooit gezien. En, tja, ik kan dat leuke kindje alleen in de spiegel bekijken, dus dat doe ik dan maar regelmatig. De deur van de oven werkt ook hoor, of oma's spiegelkast, of de deur van haar vitrine. Daar is dat leuke kindje ook steeds. Echt een leuk kindje.

Kusje,

Lieve

Check up

Hoi!

Gisteren had ik weer eens mijn 'om de zoveel tijd' check-up bij het consultatiebureau. Het begint altijd wel leuk. Gezellig gemeten worden, gewogen, hoofdje opmeten. Opmerkinkjes dat ik een lief klein meisje ben. Die mevrouw is alleen vergeten in mijn boekje te schrijven hoe licht, kort en petiterig ik ben, dus ik kan het niet met cijfers ondersteunen. Ik weet alleen nog dat ik 8,2 kilo weeg, en dat ik netjes in verhouding ben.
Daarna gingen we even in een kamertje kletsen met een mevrouw. Ze vroeg aan mama of ik me al optrek, en of ik al een beetje kan lopen. Mama moest er een beetje om lachen, want we zijn natuurlijk niet voor niks bij de fysiotherapeut en de kinderarts en zo. Mama is al blij dat ik heel erg mijn best doe om bijna te gaan kruipen!
Maar toen kwam die mevrouw ineens met naalden aanzetten, en dan weet ik al genoeg. Prikken is NIET leuk! Eerst kreeg ik er eentje in mijn beentje, de meningokokkenprik. Dat was niet leuk. Daarna kreeg ik de BMR prik, in mijn armpje, en die was ronduit gemeen! Mama moest mij stevig vasthouden, en dat deed ze ook heus hoor, maar ik trok toch mijn armpje los. Dus prikte die mevrouw een beetje mis. Toen zei ze: "Ik houd dit armpje zelf wel even vast, anders prik ik mezelf". Potverdorie, kan mij wat schelen of ze zichzelf prikt, als ze mij maar met rust laat! Hoe dan ook, ze hield mijn armpje vast, maar ik worstelde net zolang totdat ik mij weer los had gewurmpt. Helaas had ik de prik toen al gekregen. Die mevrouw begreep wel ineens waarom mama mij niet zo goed vast kon houden: Ik ben gewoon veel sterker dan je zou denken van zo'n klein meisje!!! Ik moest er wel een beetje van huilen, maar het was wel snel weer over hoor. Ik ben tenslotte een stoere meid!

Kusjes,
Lieve

Lekker weer met papa knuffelen

Hoera! Papa is weer thuis! Ik heb vanmiddag nog even een extra lang slaapje gedaan, zodat ik goed wakker was toen we papa op Schiphol gingen ophalen. Spannend hoor, zo in mijn wagentje rondgereden worden op het grote vliegveld. Maar waarom we nou voor zo'n raam bleven staan de hele tijd? Nadat we er een hele tijd hadden gestaan. En dan bedoel ik ook een hele tijd, gingen we een klein stukje verderop staan, en zag ik eindelijk mijn papa tevoorschijn komen. Samen met zijn collega's. Eentje zei dat ik precies een klein Freekje ben. Een klein Frederiqueje, dan toch! Ik ben heus een meisje hoor! Maar ik lijk wel op mijn papa een beetje, dat is waar.
In elk geval was het fijn hem weer te knuffelen. Toen we thuis waren, had papa ook nog cadeautjes bij zich. En weet je wat ik kreeg? Een lieveheersbeestjes rugzak. Papa was even vergeten dat ik er al eentje had gehad van Sinterklaas, maar dat geeft niks, want die begon al een beetje stuk te gaan. Deze kan tegen een stootje, want het is een heuse Samsonite. Ik geloof dat je daar zelfs met vrachtwagens overheen kan rijden (of was dat nou alleen met de koffers?). In elk geval is het wel een mooie. En hij past bij mij!

Kusje,
Lieve

Meidenavond

Hoi!

Het is vanavond meidenavond. Papa is bij Sinterklaas op visite, of zoiets. En nu zijn wij met zijn drietjes thuis, en hebben een feestje gebouwd. We hebben patatjes gegeten. Die zijn echt vet lekker! Ik heb er volgens mij nog meer op dan mijn grote zus. En daarna heb ik thuis ook nog een half potje Olvarit op en een bakje yoghurt. De film die mama voor Sterre had opgezet, vond ik ook heel mooi. Allemaal hele mooie kleuren, en gezellige geluidjes. Ik hou ook van barbiefilms hoor! Op een gegeven moment hoorde ik ook papa nog even, maar waar dat nou vandaan kwam? Mama hield wel een soort afstandbediening naast mijn hoofd toen, die wilde ik liever in mijn mond stoppen, maar dat vond ze weer niet goed. Nouja, in elk geval heb ik nog even flink pret gemaakt met mama en Sterre op mijn kamertje, en toen ben ik lekker gaan slapen.

Welterusten!
Lieve

Eenkennig?

Hoi!

Vandaag gingen we naar de verjaardag van oom Robert. Toen we er binnenkwamen zaten er zoveel mensen die niet mijn papa en mama of zusje zijn, dat ik eigenlijk nogal schrok. Ik vond oma even niet leuk, en Anita niet, en tante Wendie niet, en wilde eigenlijk alleen bij mama en papa zitten. Het duurde wel even voordat het over was, hoor. Maar toen wist ik weer dat al die mensen eigenlijk heel aardig zijn. Anita maakt leuke grapjes, oma kan heel goed knuffelen, en tante Wendie is ook heel lief. Pfff, zou ik een beetje eenkennig worden? Dat hoorde ik mama zeggen. Dat het "erbij hoort", en dat het een "fase" is. Nou, ik hoop maar dat het snel over is dan, want ik vind het maar niks om er zo zenuwachtig van te worden.

Kusje,
Lieve