Hieperdepiep Hoera!

Hieperdepiep HOERA! Vandaag ben ik jarig, ik ben 2 jaar geworden. Een hele meid al, he? Vanochtend kwamen mijn papa en mama, en mijn grote zus mij wakker maken en zongen ze "Lang zal ze leven". Dat was alvast leuk wakker worden. Ik kreeg meteen al een mooi cadeau van mijn grote zus: een pinguin voor in bad. Hij kan zwemmen, en zingen. En als 'ie op zijn buik in bad ligt, gaat 'ie gorgelen. Echt grappig! Toen gingen we naar beneden, en daar was het heel mooi versierd, met heel veel slingers, ballonnen en er stonden pakjes op de tafel! Ook weer voor mij, omdat ik 2 jaar geworden ben, vandaag. Deze cadeau's waren van papa en mama. Ik kreeg een hobbelpaard, en een knuffelaap die kan bewegen en geluidjes maken. Maar die vind ik een beetje eng hoor!
Toen gingen we ontbijten, ik kreeg een beschuitje met aardbeitjes. Lekker zeg! En er stonden ook twee kaarsjes op, die wilde ik graag pakken maar dat mocht dan weer niet. Ik mocht ze wel uitblazen, maar daar had ik niet zoveel zin in dus toen deden mama en Sterre het maar. Het was een gezellige boel, met veel verjaardagsliedjes en veel hieperdepiep, waarna ik "Hoera" invulde. Mijn lievelingsverjaardagsliedje is toch wel 'twee violen en een trommel en een fluit'. Vooral het stukje "is de koffie nog niet klaar, nee, nee, nee, nee, geef me dan een kopje thee" vind ik geinig. Dan ga ik al lekker van 'nee' schudden, want nee is LEUK! NEE hoort bij TWEE! Na een gezellige ochtend, moest ik even gaan slapen, en na mijn middagslaapje kwam de visite. Opa Tien en oma Mellie, oma Hannie met oom Robert, opa Wim en oma Trijntje, Ivanka, Richard en Merijn, Oom Bert, tante Irma en Cherilyn, wat een aandacht!! En er was ook heel veel lekkers, taart genoeg voor iedereen. Ik heb mij de chocoladetaart in elk geval lekker laten smaken. Jummie! Ik vond het heel gezellig, dit jaar hoefde ik niet te huilen of te pruilen, ik vond alle aandacht geweldig!

Kusjes, Lieve

Pakjesavond!

Hoi!

Wat een ophef vanochtend! Sterre moest opschieten, en op tijd op school zijn. En omdat je een peuter van mijn leeftijd niet alleen thuis laat, moest ik mee en dus ook opschieten. Nu is dat voor mij allemaal niet zo'n probleem, maar voor mijn grote zus dus wel. Hoe dan ook, het is gelukt. Toen Sterre eenmaal binnen was, gingen mama en ik buiten, in de kou, op het schoolplein staan.

Het hoe en waarom hiervan, was mij niet helemaal duidelijk, maar in elk geval was het wel gezellig , want er waren nog meer mensen buiten. Koud was het echter wel. HEEL koud. En mijn wantjes hielden ook niks tegen. Vooral niet, omdat ik die steeds uitdoe, natuurlijk, maar feit blijft dat ze dus niet helpen.

Er kwamen ook steeds meer kindertjes naar buiten. Eerst grote kinderen, en daarna de jonge kinderen, waaronder mijn bloedeigen, lieftallige zuster. Ze zag ons gelukkig wel, zodat onze missie om naar Sterre te kijken, in elk geval geslaagd was. Na een poosje liedjes aangehoord te hebben, en vrolijk doch ietwat afwezig te hebben meegedeind, werd duidelijk waarom we daar nu eigenlijk stonden. Sinterklaas kwam een bezoek brengen aan de school! Na nog even te hebben blauwgebekt, terwijl we niets konden verstaan van wat er op het podium gebeurde, besloot mama om verstandig te zijn, en te vertrekken voordat alle andere papa's en mama's op hetzelfde idee kwamen. We hadden Sterre gezien, Sterre had ons gezien, en we hadden Sinterklaas gezien. Missie volbracht, moet mama gedacht hebben.

Thuis heb ik lekker gespeeld, mama liet mij wat aanmodderen met mijn blokjes, maar de Teletubbies kon ik niet kijken, omdat de televisie het niet deed. Gelukkig gingen we om een uur of twaalf Sterre halen, en kon ik daarna na een broodje mijn bedje in. Ik mocht extra lang slapen, in verband met het heerlijk avondje, maar na twee uur slapen (wat toch ook wel lang genoeg is) gooide een poepluier roet in het eten, en wilde ik eruit. Dat mocht gelukkig. En ik kreeg nog een schone luier ook. Joechei!

Om 5 uur kwam papa thuis, en gingen we eten. Papa was erg trots op zijn zelfgemaakte erwtensoep, en dus heb ik er maar flink wat van gegeten. Niet te veel, want ik had ook al broodjes, manderijnen, kruidnoten en banaan op. Een mens is een keer vol, natuurlijk, en een klein mensje nog wat eerder.

Na het eten gingen we ineens bij het keukenraam zitten, zingen. Raar hoor, maar mij kon het niet schelen, want nu kon ik wel weer heel goed mezelf bewonderen in de spiegelende deur van de oven. Opeens ontstond er bij de tuindeur een hels kabaal. Er werden kruidnoten naar binnen geworpen! Dat is me ook wat. Sterre interesseerde zich niet voor de kruidnootjes, en zij wist blijkbaar wat er aan de hand was, want ze trok meteen de tuindeur open en constateerde dat er twee zakken met pakjes in de tuin stonden.

Enfin, mama heeft ze binnen gehaald, en er bleken allemaal cadeautjes voor ons in te zitten. Ik ben ook enorm verwend! Nieuwe wantjes, krijg ik nu misschien geen koude klauwtjes meer, nieuwe sjaal, pyama en sokken. Maar ook leuk speelgoed, zoals stapelbekertjes, een Ernie die liedjes kan zingen en een blokkenkar! Een hele mooie blokkenkar van een koe, waar je achter kan lopen. Ik heb het meteen geprobeerd, en het lukte al heel aardig! Knap he? Ik kreeg ook nog een chocoladeletter, jummie! En een mooi

boekje. Kortom, vreselijk veel verwend! En nu, nu lig ik lekker te slapen, en te dromen. En morgen, morgen ga ik weer heel goed oefenen met stappen achter mijn blokkenkar.