Lig ik daar rustig ver weg gekropen in mama's bekken, komt me daar toch ineens een kabaal langs! Blijkt dat ze geluid mama's buik in sturen, en dan via dat geluid kunnen ze mijn hartje horen kloppen, of zoiets. Raar he? Ik was nog extra ver weg gekropen, want de vorige keer dat mama dat gebouw van het geboortecentrum in liep was er ook al zo'n kabaal. Meer nog, en toen konden papa, mama en mijn grote zus mij op een schermpje zien. Toen heb ik nog even gezwaaid, dat zien jullie wel op de foto in mijn profiel. Maar nu konden Mama en Sterre mij alleen maar horen. Maar eerst moest de verloskundige dus heel erg zoeken, want ik had me verstopt. Haha! Mama werd er vast al een beetje zenuwachtig van, dat wordt ze ook altijd als mijn grote zus goed verstopt is, maar uiteindelijk had de verloskundige me toch gevonden en konden ze mijn hartje horen. Sterre denkt trouwens dat ik een jongetje ben. Want ze zegt steeds "broertje", maar papa en mama weten het nog niet want op de laatste echo kon je het nog niet zien. Zou Sterre het goed geraden hebben? Ik verklap nog niks!!!!
Frommeltje
26 juni 2006
He! Wat is dat voor herrie!!
Gepost door
Lieve
op
14:04
1 reacties
Abonneren op:
Posts (Atom)