Check up

Hoi!

Gisteren had ik weer eens mijn 'om de zoveel tijd' check-up bij het consultatiebureau. Het begint altijd wel leuk. Gezellig gemeten worden, gewogen, hoofdje opmeten. Opmerkinkjes dat ik een lief klein meisje ben. Die mevrouw is alleen vergeten in mijn boekje te schrijven hoe licht, kort en petiterig ik ben, dus ik kan het niet met cijfers ondersteunen. Ik weet alleen nog dat ik 8,2 kilo weeg, en dat ik netjes in verhouding ben.
Daarna gingen we even in een kamertje kletsen met een mevrouw. Ze vroeg aan mama of ik me al optrek, en of ik al een beetje kan lopen. Mama moest er een beetje om lachen, want we zijn natuurlijk niet voor niks bij de fysiotherapeut en de kinderarts en zo. Mama is al blij dat ik heel erg mijn best doe om bijna te gaan kruipen!
Maar toen kwam die mevrouw ineens met naalden aanzetten, en dan weet ik al genoeg. Prikken is NIET leuk! Eerst kreeg ik er eentje in mijn beentje, de meningokokkenprik. Dat was niet leuk. Daarna kreeg ik de BMR prik, in mijn armpje, en die was ronduit gemeen! Mama moest mij stevig vasthouden, en dat deed ze ook heus hoor, maar ik trok toch mijn armpje los. Dus prikte die mevrouw een beetje mis. Toen zei ze: "Ik houd dit armpje zelf wel even vast, anders prik ik mezelf". Potverdorie, kan mij wat schelen of ze zichzelf prikt, als ze mij maar met rust laat! Hoe dan ook, ze hield mijn armpje vast, maar ik worstelde net zolang totdat ik mij weer los had gewurmpt. Helaas had ik de prik toen al gekregen. Die mevrouw begreep wel ineens waarom mama mij niet zo goed vast kon houden: Ik ben gewoon veel sterker dan je zou denken van zo'n klein meisje!!! Ik moest er wel een beetje van huilen, maar het was wel snel weer over hoor. Ik ben tenslotte een stoere meid!

Kusjes,
Lieve

Lekker weer met papa knuffelen

Hoera! Papa is weer thuis! Ik heb vanmiddag nog even een extra lang slaapje gedaan, zodat ik goed wakker was toen we papa op Schiphol gingen ophalen. Spannend hoor, zo in mijn wagentje rondgereden worden op het grote vliegveld. Maar waarom we nou voor zo'n raam bleven staan de hele tijd? Nadat we er een hele tijd hadden gestaan. En dan bedoel ik ook een hele tijd, gingen we een klein stukje verderop staan, en zag ik eindelijk mijn papa tevoorschijn komen. Samen met zijn collega's. Eentje zei dat ik precies een klein Freekje ben. Een klein Frederiqueje, dan toch! Ik ben heus een meisje hoor! Maar ik lijk wel op mijn papa een beetje, dat is waar.
In elk geval was het fijn hem weer te knuffelen. Toen we thuis waren, had papa ook nog cadeautjes bij zich. En weet je wat ik kreeg? Een lieveheersbeestjes rugzak. Papa was even vergeten dat ik er al eentje had gehad van Sinterklaas, maar dat geeft niks, want die begon al een beetje stuk te gaan. Deze kan tegen een stootje, want het is een heuse Samsonite. Ik geloof dat je daar zelfs met vrachtwagens overheen kan rijden (of was dat nou alleen met de koffers?). In elk geval is het wel een mooie. En hij past bij mij!

Kusje,
Lieve

Meidenavond

Hoi!

Het is vanavond meidenavond. Papa is bij Sinterklaas op visite, of zoiets. En nu zijn wij met zijn drietjes thuis, en hebben een feestje gebouwd. We hebben patatjes gegeten. Die zijn echt vet lekker! Ik heb er volgens mij nog meer op dan mijn grote zus. En daarna heb ik thuis ook nog een half potje Olvarit op en een bakje yoghurt. De film die mama voor Sterre had opgezet, vond ik ook heel mooi. Allemaal hele mooie kleuren, en gezellige geluidjes. Ik hou ook van barbiefilms hoor! Op een gegeven moment hoorde ik ook papa nog even, maar waar dat nou vandaan kwam? Mama hield wel een soort afstandbediening naast mijn hoofd toen, die wilde ik liever in mijn mond stoppen, maar dat vond ze weer niet goed. Nouja, in elk geval heb ik nog even flink pret gemaakt met mama en Sterre op mijn kamertje, en toen ben ik lekker gaan slapen.

Welterusten!
Lieve

Eenkennig?

Hoi!

Vandaag gingen we naar de verjaardag van oom Robert. Toen we er binnenkwamen zaten er zoveel mensen die niet mijn papa en mama of zusje zijn, dat ik eigenlijk nogal schrok. Ik vond oma even niet leuk, en Anita niet, en tante Wendie niet, en wilde eigenlijk alleen bij mama en papa zitten. Het duurde wel even voordat het over was, hoor. Maar toen wist ik weer dat al die mensen eigenlijk heel aardig zijn. Anita maakt leuke grapjes, oma kan heel goed knuffelen, en tante Wendie is ook heel lief. Pfff, zou ik een beetje eenkennig worden? Dat hoorde ik mama zeggen. Dat het "erbij hoort", en dat het een "fase" is. Nou, ik hoop maar dat het snel over is dan, want ik vind het maar niks om er zo zenuwachtig van te worden.

Kusje,
Lieve

Even showen

Hoi!

Hoe vinden jullie mijn nieuwe outfit? Een hippe rok met ceintuur, een wit shirt en een lekker warm groen overslag vestje. Er zit bij de rok ook een broekje met het zelfde motief als de ceintuur, voor als het lekker warm is en ik geen rompertje aan hoef. Maar nu heb ik nog een maillot aan hoor!

Ik heb ook een nieuwe jas gekregen, die is wel heel chique hoor! Een bruine getailleerde jas, met een dubbele knopenrij, en een ceintuur. Alles geshopt bij de V&D. Mama, Sterre en ik gingen vandaag namelijk winkelen. Mama heeft namelijk vakantie, en het schijnt dat ze niet zo goed tegen thuis zitten kan, hihihi. Dat geeft niks, want dan krijg ik tenminste nieuwe spulletjes.

Kusje, Lieve

Dierenpark Amersfoort

Hoi!

Wij zijn vandaag naar de dierentuin geweest, in Amersfoort. Maar ik heb niet zoveel dieren gezien hoor! Vooral heel veel benen, hekjes, stenen en natuurlijk het hoofd van mijn lieve grote zus. Ik heb wel heel veel grote dinosaurussen gezien, maar die waren niet echt. Hoewel ik het toch niet zo geweldig vond om in een zo'n beest zijn bek te zitten. Je weet tenslotte maar nooit.... Hoe dan ook, ik heb wel de witte tijgers gezien, want die vond mama zo mooi dat ze mij daar extra lang voor hield. En ik heb ook wel een beetje olifanten gezien, toen mama mij optilde, maar dan moest ik wel over alle mensen heen kijken. De olifanten kregen kokosnoten. Dan ging de olifant er bovenop staan, en dan kon hij 'm daarna opeten. Ze aten ook takken, die brak 'ie zo maar doormidden. Er was een olifant, Alexander, die had maar een slagtand. En de hoorn van de neushoorn was ook al afgebroken. Ik weet niet of ze daar wel voorzichtig genoeg doen met de dieren hoor! Ik heb ook de aapjes gezien, en verder vond ik het allemaal wel geschuffeld. We gingen ook nog naar het parkrestaurant, ik kreeg brood uit de tas...niks eerlijk. Sterre pannenkoek, papa en mama uitsmijter, en ik brood met smeerworst. Nouja, toch ook wel lekker.

Ik heb lekker heel veel vieze poepluiers gemaakt, zodat ze me af en toe in elk geval uit de wagen haalden, omdat ik een uur in de wind stonk. Hahaha, je moet wat om los te komen, misschien een tip voor meneer Houdini. Postuum dan.

Kusje, Lieve

Hyperdepiep

Hoi allemaal!

Nou, allereerst was het hier van de week natuurlijk een drukte van belang vanwege de verjaardag van mijn allerliefste grote zus. Vier jaar zeg, tjongejonge wat een belevenis. Op Baloe zat ik naast haar tijdens het feest, want het is wel MIJN zus, natuurlijk! Hoe dan ook, het was heel gezellig, en ook een beetje druk. Voor mij mag het wel iets rustiger, maar toen ik eenmaal gewend was vond ik het allemaal wel leuk.
Vandaag ging Sterre dan voor het eerst de hele dag naar school. En mama en ik hadden, mede daardoor, dan ook een heel druk schema. Eerst moesten we Sterre naar school brengen, daarna direct door naar de fysiotherapeut. Naar huis, slaapje doen, Sterre ophalen, en weer naar huis om een boterham te eten. Sterre naar school, en weer op weg naar de KNO arts, voor een controle voor mijn oortjes. Dan naar huis, weer Sterre op halen, en weer naar huis. Poeh he.

Bij de fysiotherapeut vond ik het wel leuk. Ze is heel gezellig, en ik moet dan ook steeds erg lachen. Ze heeft ook een hele grote spiegel, en daar zie ik mezelf telkens in, dus dat vind ik wel heel grappig. Mama heeft een paar maniertjes geleerd waarmee ze mij een beetje kan helpen oefenen, en verder heeft de fysiotherapeute eens mijn gewrichtjes bekeken. Ze vond dat ik best wel erg lenig ben. Dat wil zeggen, ik ben misschien een beetje hypermobiel. Dat is niks erg hoor. Sommige mensen hebben dat gewoon, net zoals je ook blauwe ogen hebt, of juist groene. Het betekent wel dat je gewrichten een beetje gemakkelijk bewegen, en daardoor je minder stevig bijvoorbeeld je beentjes neerzet. Maar ik kan dan straks misschien wel heel goed balletten of turnen! Bij mama klonk het wel heel bekend: enkeltjes verzwikken, overstrekte knieen, mama is (was) zelf misschien ook wel een beetje hypermobiel. Ze heeft wel een hypermodern mobieltje, in elk geval ;-).

Na de middag gingen we dus naar de KNO arts, dr Scheren. Die was ook zeer tevreden over mijn oortjes, en ik hoef niet meer terug te komen. Gelukkig maar, want ik vind er niks aan als hij in mijn oortjes kijkt!

Al met al een drukke dag, maar wel gezellig. En nu ben ik lekker in dromenland. Morgen moet ik helemaal alleen naar Baloe. Snif, ik zal Sterre wel missen hoor!

Kus,

Lieve