Klein, of niet klein, that's the question

Hoi!

Vandaag zijn mama en ik weer bij de verloskundige geweest. Sterre was deze keer niet mee. Zij was lekker aan het slapen, moe van het bezoek van Tim en Maartje. En omdat papa thuis was, en mama om 14:00 uur bij de verloskundige moest zijn, kwam het wel goed uit. Wel een beetje ongezellig hoor, zo zonder Sterre. Ik was al gewend dat zij het knopje aan en uit zette, enzo! Vandaag heeft een stagiaire alle controles gedaan. Buik opgemeten, bloeddruk, flink gevoeld, hartje geluisterd en grootte geschat. En het werd nog eens over gedaan door de verloskundige zelf, ter controle van de controle zogezegd. De stagiaire dacht, net als de verloskundigen tot nu toe, dat ik een kleintje ben, maar de verloskundige dacht dat het nog wel eens mee kan vallen. Ik heb namelijk wel een lange rug, zegt ze, en zit nogal opgevouwen in mama's buik. Dat klopt ook wel, want ik ben al ingedaald, maar tegelijkertijd zit ik ook nog mama's maag in de weg. Ik heb nog wel flink de ruimte hoor! Ik schop gewoon dwars door mama's buikwand heen, haast! Soms zie je een hele punt uitsteken ter hoogte van mama's navel. Tenminste, dat denk ik, want ik kan het niet zien natuurlijk. Maar aan de reactie van mama te merken, moet het er erg wonderlijk uitzien. In elk geval vind ik het nog wel lekker warm hier binnen, en ik kan me nog heerlijk bewegen, dus heb ik geen haast. Ik word ook pas over twee weken verwacht, en mama denkt dat ik vast en zeker een week te laat kom zodat ik mij een kerstkindje kan noemen....we zullen zien!!!

We zijn weer geweest!

Hoi,

Donderdag 16 november, op opa's verjaardag, zijn mama, ik en mijn grote zus Sterre weer bij de verloskundige geweest (mamadokter). Nouja, niks te melden eigenlijk. Sterre heeft mij aan- en uitgezet. D.w.z. het apparaatje waarmee je naar mijn hartje kan luisteren (dopptone) heeft ze aan- en uitgezet. Ik ben niet zo'n groterd, maar misschien lag ik al zover met mijn hoofd in mama's bekken dat ik stiekem toch wat dikker ben dan gedacht. Mama zei tegen de verloskundige dat ze helemaal geen last meer heeft van maagzuur. Daar zal ik eens wat aan doen! Dacht ik. Die verloskundige zat ook zo aan mama's buik te sjorren dat ik er haast weer van uit mama's bekken schoot. Ik lig nu weer een beetje tegen mama's maag aan (ik groei natuurlijk ook gewoon), zodat ze toch weer Rennie's moest kopen. Hihihi. Beetje plagen kan geen kwaad.
Mama moet ook op haar linkerzij slapen, zodat ik het beste kan groeien. Maar dat ligt niet zo lekker vindt mama. Wat een zeurpiet he? En ze moet ook in plaats van zitten, vooral gaan liggen op de bank. Daar had ze niet zo'n bezwaar tegen. Luiwammes!

Groetjes,
Frommeltje

Oei, ik groei!

Hoi!

Mama en ik moesten vandaag naar het ziekenhuis in Heemstede, om te kijken of ik wel goed groei. Dat kwam zo, de verloskundige (mamadokter) kon vorige week niet zo goed voelen of ik wel groot genoeg was, en ik voelde wat klein aan. Ze kon het niet goed voelen vanwege die enorme sloot vruchtwater die ik hier om me heen heb, en omdat ik al een beetje diep weggedoken zat. Mama maakte zich niet erg ongerust, en de mamadokter ook niet, want het had geen haast, had ze gezegd. Enfin, wij vandaag naar de mamadokter. Sterre ging natuurlijk ook weer gezellig mee. Ze weet het al precies. Maar vandaag had ze en beetje pech, want het schermpje stond wat ver weg en bovendien ging die mevrouw zo snel dat er niet zo veel te zien was. Mama kon nog net een glimp van mijn gezichtje opvangen, en toen was het beeld al weer weg. Hoe dan ook, maak jullie niet ongerust, ik groei heus wel door. Ik ben niet zo heel groot, maar ik ben voorlopig ook nog niet van plan om te komen!!! Dus ik heb nog even de tijd om bij te groeien. Als alles zo doorgaat zoals het nu gaat, kom ik met 40 weken als 6 ponder ter wereld.
En aangezien we allemaal weten dat je van mij en mijn familie niet kunt verwachten dat we op tijd komen, heb ik nog wel een weekje of twee extra de tijd om te groeien. Mama hoopt alleen dat mijn hoofd niet zo groot is als dat van mijn zus, zodat het er gewoon vanzelf uitkomt....Ik beloof niks!


Frommeltje

Hihihihihi

Hoi!

Ben ik geen knapperd!! Dit ben ik in mama's buik, ik ben hier 31 weken en 1 dag oud. Papa, mama en Sterre zijn naar mij wezen kijken op een pretecho. Het was heel leuk. Ik kon goed mijzelf laten zien. Alleen had ik wel steeds mijn neus tegen de placenta, dus had ik steeds een platgedrukt neusje! Het was een 3D/4D echo. Dat betekent dat ze mij drie dimensionaal konden zien, en zelfs nog in beweging. Ik lag lekker met mijn armpjes achter mijn hoofd. En weet je wat zo grappig is? Mama lag ook met haar armen onder haar hoofd. Toen mama een echo ging laten maken van Sterre, lag mama ook met haar armen achter haar hoofd.....en...Sterre als baby in de buik ook!!!! Dus het zit in de familie. Lekker oortjes frummelen, net als mijn grote zus!
Ik was nog wel een beetje aan de kleine kant, maar dat geeft niks. Mijn hartje deed het goed, en ik plaste ook. Ik heb zelfs even geknipoogd!
Papa en mama hebben een dvd mee naar huis gekregen, met allemaal beelden van mij erop. Kunnen ze zo vaak ze maar willen naar mij kijken. Leuk he?

Kusjes van Frommeltje

Mamadokter...(alweer)

Hoi!

Vandaag, 9 oktober, is mama met mij en Sterre weer bij de verloskundige geweest. Ook deze keer was alles weer prima. Sterre speelde met de muis met keizersnee (de kleine muisjes komen rechtstreeks uit haar buik, hoe pedagogisch verantwoord is dat), mama werd geprikt voor ijzer. En er werd natuurlijk even gekeken hoe ik er voor stond. Mama dacht dat ik nog wel met mijn hoofd naar boven zou zitten, maar da's volgens de mamadokter niet zo. Ik lig met mijn hoofdje naar beneden! Tja, zo moet ik er straks toch uit ook, dus ik dacht, laat ik maar vast in positie gaan liggen. Niet dat ik al kom, hoor, ik blijf mooi nog even binnen.
Nadat we bij de mamadokter geweest waren, zijn we nog even bij mijn vriendje Merijn wezen kijken. Dat was wel gezellig hoor, hij bij mama op schoot, ik in mama's schoot!! Wij gezellig op telepatisch niveau kletsen, maar dat merkte natuurlijk niemand. Zelfs Sterre begrijpt dat niet meer...

Groetjes!!
Frommeltje

Mamadokter

Hoi!

Ik ben vandaag weer bij de mamadokter geweest. Of eigenlijk, mama is daar geweest, en ik mocht mee. Het draait tenslotte allemaal om mij! Mama's bloeddruk is gemeten, en die is goed. En verder heeft de mamadokter gevoeld hoe ik in mama's buik zit. Ik zit nu met mijn hoofd omhoog, en mijn ruggetje tegen mama's buik aan gevleid. Ik trappel dus lekker tegen mama's bekken aan! Maar straks draai ik me gewoon weer om hoor, ruimte zat! Sterre, mijn grote zus, stond op een opstapje erbij. Ze weet al precies hoe dat gaat: Da's mijn opstapje, denkt ze. Haha, bijdehandje hoor, die kan mij straks vast van alles leren. Zij vertelde de mamadokter dat we naar mijn hartje gingen luisteren, en dat was ook zo. Sterre wist ook goed waar haar eigen hartje zit. Knap he? Over drie weekjes mogen we weer komen, dan gaan ze ook weer een klein beetje van mama's bloed prikken, om te kijken of er genoeg ijzer in zit.

Groetjes!

Frommeltje

Ben ik in beeld?

Hoi!

Ben ik geen knapperd? Daar ben ik dan weer eens te bewonderen. Frommeltje, 23 weken en 1 dag oud. Maar volgens diverse metingen 22 weken en een paar dagen. Nou maakt dat niet zoveel uit, want als mijn grote teen nou toevallig wat klein uitvalt, ben ik toch niet meteen jonger!! Op de bovenste foto zie je mijn hoofdje (rechts). Voor de foto heb ik even naar de "camera" gekeken, maar ja, zo'n echoapparaat geeft maar rare foto's. In het echt ben ik veel knapper hoor!! En dat dikke bolletje links, dat is mijn buik. De echoscopiste zei tegen mama dat mijn buik wel los leek te liggen van mijn hoofdje, maar dat er toch echt een nekje tussen zat. Mama zei toen dat ze daar wel vanuit ging, want anders had ik het al niet meer gedaan (zo zei ze dat, raar mens he, mijn mama), en dat is natuurlijk ook zo.
Op de tweede foto zie je mijn ruggegraat. Mooi he! Ik werd trouwens wel weer wakker van de geluidjes hoor, en toen ben ik mama maar weer even gaan trappen. Ik lag verdorie net even een uiltje te knappen. Net als mijn grote zus trouwens, vlak voor we naar de "mama-dokter" gingen. Poeh he, wat kan die driftig worden als ze haar bed niet uit wil en toch eruit wordt gehaald. Dat hoorde ik helemaal hier binnen! Daar kan ik nog wat van leren! Nou, dikke kus van Frommeltje!!