Klein, of niet klein, that's the question

Hoi!

Vandaag zijn mama en ik weer bij de verloskundige geweest. Sterre was deze keer niet mee. Zij was lekker aan het slapen, moe van het bezoek van Tim en Maartje. En omdat papa thuis was, en mama om 14:00 uur bij de verloskundige moest zijn, kwam het wel goed uit. Wel een beetje ongezellig hoor, zo zonder Sterre. Ik was al gewend dat zij het knopje aan en uit zette, enzo! Vandaag heeft een stagiaire alle controles gedaan. Buik opgemeten, bloeddruk, flink gevoeld, hartje geluisterd en grootte geschat. En het werd nog eens over gedaan door de verloskundige zelf, ter controle van de controle zogezegd. De stagiaire dacht, net als de verloskundigen tot nu toe, dat ik een kleintje ben, maar de verloskundige dacht dat het nog wel eens mee kan vallen. Ik heb namelijk wel een lange rug, zegt ze, en zit nogal opgevouwen in mama's buik. Dat klopt ook wel, want ik ben al ingedaald, maar tegelijkertijd zit ik ook nog mama's maag in de weg. Ik heb nog wel flink de ruimte hoor! Ik schop gewoon dwars door mama's buikwand heen, haast! Soms zie je een hele punt uitsteken ter hoogte van mama's navel. Tenminste, dat denk ik, want ik kan het niet zien natuurlijk. Maar aan de reactie van mama te merken, moet het er erg wonderlijk uitzien. In elk geval vind ik het nog wel lekker warm hier binnen, en ik kan me nog heerlijk bewegen, dus heb ik geen haast. Ik word ook pas over twee weken verwacht, en mama denkt dat ik vast en zeker een week te laat kom zodat ik mij een kerstkindje kan noemen....we zullen zien!!!