Hoi allemaal!
Poeh he, lang geleden dat ik jullie iets over mijzelf verteld heb. Het gaat goed met mij hoor! Mijn zus is jarig geweest, en mijn mama, en ik leer steeds meer woordjes. Ik hou erg van zingen, en zo heel af en toe zing ik stiekem van de krokodil, zonder dat iemand het hoort. Ik ben trouwens gek op het boek 'de Reuzenkrokodil' van Roald Dahl. Niet dat ik geduld heb om het hele verhaal te horen hoor! Maar mama kan het ook op een snelle manier. Ik blader dan naar de juiste bladzijde, en mama doet gekke stemmetjes. Vooral Huppeldepup de aap vind ik erg grappig. Verder heb ik vandaag nieuwe schoentjes gekregen. Dat werd wel eens tijd hoor. Ik word hier wat betreft kleding en schoenen zwaar verwaarloosd. Maar met name op het gebied van schoenen. Ik draag altijd met plezier de afdankertjes van mijn grote zus Sterre en mijn grote nicht Miloe, maar nu liep ik al een hele tijd met laarsjes die me eigenlijk net even te groot zijn. Dat geeft op zich niet zo enorm, ik kon er tenminste in met mijn tenen wiebelen (en mama hoopte denk ik dat mijn voeten ook extra zouden groeien als ze zoveel extra ruimte hadden). Het lastige was wel dat ik bij mijn frequente driftbuien, mijn schoenen altijd uit schop. En mama was het denk ik wel zat om de hele tijd mijn schoenen van de andere kant van de straat te moeten ophalen. Haha, nu heb ik dus nieuwe!! Was trouwens wel lachen hoor, met mij in de schoenenwinkel. Hihi! Mama en die mevrouw van de winkel wilde weleens weten welke schoenmaat ik nodig had. Maar ik niet hoor! Dus ik wilde niet op zo'n meetapparaat staan. Nog leuker werd het toen we schoenen gingen passen. Passen wilde ik wel, maar het is natuurlijk wel reuzeleuk om daarna door de winkel te gaan rennen. Ook ontzettend geinig is het om allerlei schoenen van het rek te trekken. Maar owee als mamma mij vasthoudt, dan word ik kwaad! Je moet mij niet in mijn vrijheid beperken, dat staat in elk boek over kinderen (dat in de jaren 60 geschreven is, MvL). Hoe dan ook, het is gelukt, en ik vind ze zelf prachtig.
Wat betreft die driftbuien, die vallen heus best mee hoor. Het is gewoon zo dat ze mij niet zo moeten storen als ik net iets leuks aan het doen ben. Haal mij niet van de schommel af om naar huis te gaan, idem dito met de glijbaan, laat me niet stilstaan en wachten met mij kinderkarretje bij de kassa om te betalen, en als ik niet in de kinderstoel wil moet je mij daar ook niet in zetten.
Dokter van de Kamp, dat is de klinisch geneticus, heeft nog altijd niets kunnen vinden aan mijn chromosoompjes. Geen angelman, geen rett, en ook het array onderzoek heeft niets opgeleverd. Voorlopig staat het even stil. Echt aanknopingspunten om verder te kijken zijn er nu niet. Misschien dat er over een paar jaar nog eens verder gekeken kan worden. De genetici worden steeds knapper, en weten dan misschien wel weer meer. In mei, gaat er als het goed is wel een onderzoek starten van het medisch kinderdagverblijf. Dan gaan ze kijken hoe het met mij gaat: thuis, en bij mirakels. Dan wordt er ook van allerlei onderzoek gedaan, en hopen we een beetje meer te weten te komen over waar ik straks als ik 4 ben het beste naar school kan gaan.
Kusje,
Lieve
