Lekker spartelen!

Hoi!

Het bevalt me hier wel, hoor, in mama's buik. Lekker rondzwemmen, een boel ruimte heb ik hier. Gaat best goed. En lekker rustig ook, want sinds de laatste keer zijn er geen luide geluiden meer mijn kamertje binnengekomen. Het schijnt ook dat mama heel lang moet wachten totdat ze mij weer mag horen/zien. Dat komt, eigenlijk moet mama zo eind juli weer bij de verloskundige langs (de mamadokter, zegt mijn grote zus), maar dan zijn we op vakantie. En we komen pas laat terug, dus nu heeft mama pas halverwege augustus een afspraak. Dat vindt ze wel lang duren hoor! Maar ik hoorde dat ze al wel mijn gespartel goed kan voelen, al sinds 2 weken ofzo. Daarom spartel ik maar extra vaak, dan weet ze wel dat het goed zit!!
Joepie! Daar ga ik weer! Van de ene kant van mijn zwembad, naar de andere kant. Joecheeeeeeiiiii!

Groetjes!
Frommeltje

He! Wat is dat voor herrie!!

Lig ik daar rustig ver weg gekropen in mama's bekken, komt me daar toch ineens een kabaal langs! Blijkt dat ze geluid mama's buik in sturen, en dan via dat geluid kunnen ze mijn hartje horen kloppen, of zoiets. Raar he? Ik was nog extra ver weg gekropen, want de vorige keer dat mama dat gebouw van het geboortecentrum in liep was er ook al zo'n kabaal. Meer nog, en toen konden papa, mama en mijn grote zus mij op een schermpje zien. Toen heb ik nog even gezwaaid, dat zien jullie wel op de foto in mijn profiel. Maar nu konden Mama en Sterre mij alleen maar horen. Maar eerst moest de verloskundige dus heel erg zoeken, want ik had me verstopt. Haha! Mama werd er vast al een beetje zenuwachtig van, dat wordt ze ook altijd als mijn grote zus goed verstopt is, maar uiteindelijk had de verloskundige me toch gevonden en konden ze mijn hartje horen. Sterre denkt trouwens dat ik een jongetje ben. Want ze zegt steeds "broertje", maar papa en mama weten het nog niet want op de laatste echo kon je het nog niet zien. Zou Sterre het goed geraden hebben? Ik verklap nog niks!!!!

Frommeltje

Aangenaam!

Hoi!

Ik ben dus Frommeltje. Nouja, dat is maar voorlopig hoor, omdat papa en mama nog lang niet weten hoe ik moet heten. En bovendien weet ook nog niemand of ik een meisje of een jongetje ben. Ik zit dus nog lekker in mama's buik, zoals je op de foto's wel kunt zien. Ben ik geen knapperd? Ik ben nog een geheimpje. Dat komt, ik zit pas 11 weken (nouja, morgen) in mama's buik. En papa en mama hebben een grapje
uitgehaald. Ze hebben een foto van mijn grote zus op haar weblog gezet, met een T-shirt waarop staat "Ik krijg een broertjezusje". Maar die foto lijkt precies op de foto die er eerst stond, alleen staat er nu geen Mickey Mouse meer op haar T-shirt, maar deze tekst. En niemand heeft het nog gezien! Hahahaha! Dus ik ben nog steeds een geheimpje. Vorige week maandag zijn mama en ik voor het eerst bij de verloskundige geweest. Toen ging mama alleen maar praten. Ze moest allerlei vragen beantwoorden. Saai hoor. Op woensdag gingen papa, mama, mijn grote zus Sterre, eens naar mij kijken. Mama kreeg koud spul op haar buik, en toen ging een mevrouw er met een ding overheen zodat ze mij in haar buik konden zien zitten. En daar ben ik dan. Mijn hartje klopt en alles ziet er uit zoals het eruit moet zien bij een frommeltje van 10 weken en 2 dagen (want dat was ik toen). Papa en mama kregen ook een foto van mij mee. Ik heb speciaal voor de foto even gezwaaid, zien jullie wel?
Nu maar hopen dat snel iemand ons grapje ontdekt, want mama wordt zo ongeduldig.....

Liefs,
Frommeltje